Manastir Sretenje je na padinama Ovčara, udaljen četiri kilometara od Ovčar Banje. Nije pouzdano utvrđeno kada je ovaj manastir građen. Sudeći po arhitektonskim karakteristikama, verovatno je iz XVI veka. Na to ukazuju očuvani zidni ikonostats, jedini ove vrste u ovčarsko-kablarskim manastirima, dosta je sličan ikonostasu Bele crkve u Karanu, što upućuje i na konstataciju da je prilikom obnove stare crkve u dobroj meri zadržao prvobitna arhitektonska svojstva. Vrednost imaju mermerna rozeta, mermerna krstionica i ostaci ranijeg fresko sloja. Crkva je jednobrodna. Priprata sa zvonikom sazidana je 1818. godine. Unutrašnjost hrama živopisali su 1844. godine Živko Pavlović iz Požarevca i Nikola Janković iz Ohrida. Manastirski kompleks, osim crkve, čine i dva konaka, od kojih stariji iz 1845. godine. U manastirskoj riznici je portret užičkog episkopa Nikifora Maksimovića, verovatno rad Janka Mihailovića Molera, poznatog ikonopisca iz dragačevskih Negrišora, sveštenika koji je službovao u Tijanju.

Manastir Svete Trojice podignut je na zapadnoj strani planine Ovčar. Prvi pisani pomen ove bogomolje, za koji se zna, onaj je iz turskog deftera koji je nastao 1572. godine. Godine 1844. podignut je konak, koji je sačuvan. Ne zna se tačno kada je ovaj hram sagrađen. Prema predanju zidali su ga monasi manastira Sretenja. Stručnjaci, međutim, sudeći po arhitekturi manastirske crkve, smatraju da je ona možda i starija od sretenjskog hrama. Crkva je jednobrodna građevina, verovatno iz prve polovine XVII veka, sa razvijenim oltarskim prostorom na istočnoj i pripratom na zapadnoj strani. Kube se diže nad centralnim delom hrama. Crkva se ubraja u ostvarenja raške graditeljske škole, što, takođe, svedoči njenu daleku prošlost i može se porediti, po arhitektonskim osobenostima i vrednostima, sa crkvom Vaznesenja u Žiči ili Svetih apostola u Peći. Od starih živopisa ostale su dve freske (Sveta Trojica i Bogorodica sa detetom). Sačuvane su i dve značajne ikone iz 1635. godine-Hrista sa apostolima i Bogorodice s Hristom. Po svojoj lepoti i arhitektonskim rešenjima manstir Svete Trojice izdvaja se od ostalih u Ovčarsko-kablarskoj klisuri. Hram se ubraja među najlepša graditeljska ostvarenja u zapadnoj Srbiji.

Manastir Preobraženje se nalazi na prvom kilometru niže od Ovčar Banje, s desne strane Zapadne Morave, neposredno iznad puta, na južnoj strani Ovčara. Sadašnji manastir je novijeg datuma. Stari manastir Preobraženje nalazio se na levoj obali Zapadne Morave, u podnožju Kablara, nedaleko od Nikolja. Stari manastir je poticao iz XIV ili XV veka. Prilikom posete ovom manastiru Vuk Karadžić je zabeležio da je u njegovoj knjižnici bilo nekoliko rukopisa. Tog starog manastira Preobraženje više nema, jer je prilikom izgradnje pruge uskog koloseka 1911. godine, njegova malena crkva sravljena sa zemljom. Novi manastir obavlja važnu i korisnu misiju u Srpskoj pravoslavnoj crkvi. U njemu važe ona monaška pravila koja se poštuju i u Svetoj gori. Sveta liturgija vrši se svakog dana. Živi se, kao nekada, uistinu monaški. Ovde se održavaju monaški seminari za buduće čuvare srpskih manastira-smerne monahe.